Tek bir güne sığan o kadar çok etkinlik ve olay var ki hangisini anlatayım. Ortadan başlayayım en iyisi...
Birkaç sene önce bir gelenek başlattık. Plaket törenine bando eşliğinde ve en başta eski ve mevcut öğretmenlerimiz ile en büyük abilerimiz olmak üzere tüm dönemler kıdem sırasına göre coşku ile giriyorlar. Bu yıl da öyle oldu ve mezunlar bir karnaval neşesiyle Auditorium'a girerek tıklım tıklım doldurdular. Tabloyu görmeliydiniz; muhteşemdi.
Kaybettiklerimizin anısına saygı duruşu ve İstiklal marşından sonra okul direktörü Andrew Leathwood ve okul müdürü Günseli Yüksel'87 ile birlikte mezunlara hoşgeldiniz dedik. O gün için davet ettiğimiz eski ve mevcut tüm öğretmenlerimizi dakikalarca ayakta alkışladık. Çok duygulu bir andı.
Dernek faaliyetlerini anlatan ve orijinali 1.5 saat süren 120 slidelık bir sunumun 7-8 dakikalık bir özetini yaparak mezunlar derneğinin çalışmalarını anlattık, İstanbul'da 'The Club' ile ilgili gelişmelerden bahsettik ve tüm mezunlara camiamıza yaptıkları katkılardan dolayı teşekkür ettik.
Sonrasında plaket törenine geçtik. En büyük abilerimizden başlayarak tüm mezunlara günün anısına plaket ve sertifikaları başta Haydar Hocam olmak üzere hocalarımız tarafından verildi. Hocalarımız birer konuşma ile duygularını paylaştılar.
Her dönemden bir kişi konuşma yaptı, BOM çektiler ve toplu fotoğrafla yerlerini bir sonraki döneme bıraktılar.
Akşamüstü tüm mezunlar1990 mezunlarının eski Prep sahasında verdikleri 80's partisine katıldık. Çok iyi hazırlanmışlar, çok eğlendik.
Ardından akşam yemeği başladı. Her köşede muhabbet, mavra, nostalji, neşe ve coşku...
Woolworth merdivenlerinin önüne sahne ve ses düzeni kurulmuştu. 1992 mezunumuz İlker Göçmen'in grubu Anonim geceye damga vurdu. Echolar sahne aldı. 2014 mezunumuz Eylül gruba eşlik etti. Müthiş eğlendik, dans ettik, coştuk, hep beraber BOM çektik.
Refik Kutluer'74 in de katılımıyla grup Anonim 'BOM Blues' bestesi yaptılar :)
Kısacası çok eğlendik... her zamanki gibi... fotoğraf ve videolar hazır olunca siz de görüp hak vereceksiniz. Akşam yemeği günün en coşkulu ve tüm mezunları kaynaştıran bölümüydü. Katılmayan dönemler rçok şey kaçırdılar.
İşin bir de perde arkası, mutfağı var tabii... Haftalarca süren bir hazırlık. Düşünün; bin kişiyi aşkın bir katılımın organizasyonu; hem de neredeyse sıfır bütçeyle, kendi bütçesini yaratarak. Büyük bir özveriyle çalışan tüm emektarlara, gönüllülere ne kadar teşekkür etsek azdır.
Okul idaremiz, çalışanlarımız her zamankinden daha fazla ve müthiş destek verdiler.
Bu yıl ilk defa giriş ve karşılamada bir yöntem geliştirdik ve çok başarılı oldu. Ahmet Alptekin'89 bir ipad uygulaması geliştirdi, Umut Yalnız'88 ve Göze Üner'96 ile planlama yaptılar ve uyguladık. Kapıda gönüllü öğrenciler her gelen mezuna hızla check-in yaptırdılar. Çok hızlı bir şekilde mezunların hem bilgileri hem de dernekle ilgili yükümlülükleri belirlendi ve eksikler giderildi.
Kaydını yaptıran ve aidat ödemiş olan mezunlar arasında akşam yemeğinde kuralar çekildi ve hediyeler verildi. En büyük ödül olan ve 1989 mezunlarının sponsor oldukları tableti Muzaffer Akay kazandı.
Betül abla, okul sekreterlerimiz ve hemşirelerimiz akşama kadar hiç ayrılmadan karşılama ve kayıt yaptılar. Nuran Baykal ve yardımcı gönüllüler geç saatlere kadar giftcenter'da hizmet verdiler.
Sabah Güner Baykal turnuvasının finalleri ve ardından ödül töreni başarıyla gerçekleşti. Spor Kulübümüz her geçen gün daha da büyüyor, gelişiyor.
Günün sonunda herkes çok mutlu görünüyordu. Bu da tüm emeklerin karşılığı, ödülü olarak bizleri çok çok mutlu etti.
Emeği geçen, gerçekten çok özveriyle çalışan gönüllüleri tek tek ayrı bir mailde yazacağım; sağ olsunlar onlar olmadan bu gelenek yaşanamazdı.
Bir Homecoming'i daha büyük coşku ile yaşadık. Nesiller karşılaştı, kucaklaştı, kaynaştı. En büyüğümüz 97, en küçüğümüz 19 yaşındaydı ama yürekleri aynı tempoda atıyordu.
Gelemediyseniz bu yıl çok şey kaçırdınız ama telafisi var merak etmeyin; Homecoming 2016 :)